“เทอม4” 

Type: ภาพยนตร์ไทย / สยองขวัญ
Studio: สหมงคลฟิล์ม
Release Date: 28 พฤษภาคม (เฉพาะโรงภาพยนตร์)

เปิดรายชื่อนักศึกษาใหม่ ดันนักแสดงรุ่นฮอตรวมตัวในหนังสยองขวัญไทย 

สหมงคลฟิล์มเปิดภาคการศึกษาใหม่อย่างเป็นทางการกับภาพยนตร์สยองขวัญ “เทอม4” ที่มาในคอนเซปต์ “เปิดเทอมสยอง” พร้อมชูจุดขายด้านแคสต์นักแสดงรุ่นใหม่และรุ่นคุณภาพที่กำลังเป็นกระแสในวงการบันเทิงไทย สร้างความคาดหวังให้กับคอหนังผีและวัยรุ่นที่ชื่นชอบเรื่องราวในรั้วมหาวิทยาลัยซึ่งมักซ่อนปริศนาและเหตุการณ์เหนือธรรมชาติเอาไว้

REVIEW

เข้าสู่ เทอมที่ 4 แล้วสำหรับหนังสไตล์รวมเรื่องสั้นขึ้นจอภาพยนตร์ ที่ว่าด้วยเรื่องราวตำนานของรั้วมหาวิทยาลัย ที่ได้เอาเรื่องดังๆของแต่ละภาค มาดัดแปลง แต่งเติม หรือตีความขึ้นมาใหม่ให้มีความน่าสนใจ ซึ่งใน “เทอม 4″ เรื่องนี้ถือว่าเป็นหนังผีไทยที่ปราณีคนดู และเต็มไปด้วยความ Playsafe อย่างมาก หลายจุดน่าขยี้ แต่ก็ยังมียั้งๆมือบ้าง ซึงอย่างน้อย มันก็จบได้สวยงามในจุดที่สามารถเข้าใจได้ไม่ยากครับ

“สะพานขาว” (ผู้กำกับ: ตั้ม-พุฒิพงศ์ สายศรีแก้ว / นักแสดง: เก้า-จิรายุ ละอองมณี, วี-วิโอเลต วอเทียร์)

เมื่อชีวิตรักเดินทางมาจบลงบนสะพานในตำนานที่เคยเป็นทั้งสมรภูมิเลือดและจุดเกิดเหตุสุดสยอง บทเรียนราคาแพงที่อาจต้องแลกด้วยชีวิตกำลังเริ่มต้น “อย่าเลิกผิดที่” ถ้าไม่อยากเจอผีตามหลอนไม่เลิก

เรื่องราวในตอนนี้ จะนำเสนอเรื่องราวของคู่รักนักศึกษาที่เมื่อถึงวันที่ต้องเรียนจบ ก็ได้เวลาแยกย้ายจากกันไป แต่กลับกลายเป็นว่า สถานที่บอกเลิก คือตำนานเมืองสุดสะพรึงอย่าง “สะพานขาว” โดยมีการนำเสนอที่เรียบง่าย น่าสนใจ โดยมี แก่นใจความสำคัญคือ ทั้งสองตัวละคร จะ“ยอมรับความจริง” กันได้เมื่อไหร่  แม้การนำเสนอในเรื่องสั้นนี้ จะปูทางไปสู่เรื่องราวระดับแฟนตาซีไปซักนิด แต่ก็หาทางลงได้ “ดีเท่าที่ควรจะเป็นแล้วจริงๆ” 

“เรือนนางสนม” (ผู้กำกับ: มูย่า-ฐามุยา ทัศนานุกุลกิจ / นักแสดง: โจริญ คัมภีรพันธุ์, เอิงเอย-ประภามณฑล เอี่ยมจันทร์)

เรือนร้างอาถรรพ์ที่จะล้วงลึกเรื่องราวในใจ กับความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยความลับ “อย่าคบผิดคน” เพราะมันกำลังจะเผยความสยองที่อาจนำไปสู่ความตาย

ในเรื่องสั้นเรื่องที่สองนี้ จัดว่ามีความสดใหม่ในการนำเสนอ มีความอาร์ทในตัวสูงมาก แก่นเรื่อง ประเด็นต่างๆ เกิดขึ้นจากความ “เชื่อใจ” และ “ความอิจฉา”  รวมไปถึงการแสวงหาการยอมรับจากสายตาคนอื่นๆ…ที่ดูจะสะท้อนใจวัยรุ่นในยุคที่อะไรๆก็ยากไปเสียทุกอย่าง

จัดเป็นท่ายากในการดูพอสมควร แต่ด้วยความที่เป็นหนังผีไทย อะไรๆก็จะดูเหมือนจับยัดไปหน่อยก็ตาม…

แน่นอนว่า ในเรื่องสั้นนี้ มีความแฟนตาซีลงไปในผลงาน ชนิดที่ไม่ต้องไปหาเหตุ และผลอะไรเลย มีความหม่น ดำ ดาร์ค ราวกับเป็นเกมสยองขวัญเชิงจิตวิทยาที่เกลื่อนใน Steam ที่เดาทางกันไปไม่ถูกกันเลย และจบได้แบบ “ว้าวซ่า”อยู่พอสมควร

แต่ก็มีหลายๆจุดที่อาจจะไป Triggered สำหรับผู้ที่เป็นลมชัก ไวต่อแสง เพราะเรื่องราวจะว่าด้วยการ “ถ่ายภาพศิลปะ” ทำให้มีการเปิดแฟลชเป็นระยะๆนั่นเอง เป็นอีกตอนที่ โจริญ สวยจึ้ง เฉี่ยวสมกับเป็น “นางแบบ” ในเรื่องจริงๆ …

“คืนดีเดย์” (ผู้กำกับ: ก่อ-ชาคร ไชยปรีชา / นักแสดง: แทด-ฐาปนา จงกลรัตนาภรณ์, เจน-กุลจิราณัฐ วรรักษา, ตังโก้-ฐิตินันต์ รัตนฐิตินันต์)

“อย่าบูมผิดวัน” อย่าโดดกิจกรรม จะเทวันไหนก็ได้ ยกเว้นวันดีเดย์ เพราะมันจะกลายเป็นฝันร้ายของนักศึกษาน้องใหม่ที่จะโดนพวกผีรุ่นพี่ตามไปบูมสยองให้ถึงฆาต

ตามสูตรหนังสยองในรั้วมหาลัยชุด “เทอม” จะต้องมีตอนที่เบรกอารมณ์ด้วยพล๊อตเบาสมองกันบ้าง โดยเรื่องราวจะเน้นไปที่พิธีกรรมรับน้อง ที่ดันมีคนฝ่าระบบด้วยเหตุการณ์บางอย่าง…เรื่องนี้แม้จะดูเบาสมอง จากการแสดงของ  ตังโก้ ฐิตินันต์ หรือ พรี่บ่าวแหลงใต้เวรี่กุ้ด ตัวฮาผู้คลั่งรักสาวนุ้ย (น้องเจน) ที่กลายเป็นตัวเบรกโทนให้ดูสนุกชนิดที่เราอยากให้ตัวละครนี้ออกมาบ่อยๆ (มีหนังแยกกได้จะขอบคุณมาก) …พรี่บ่าวคือออกมาแล้วสนุกมาก เป็น Mood Maker ของเรื่องเลย 

และตัวหนังก็ยังแฝงสิ่งที่เรียกว่า “มิตรภาพ” ไม่ว่าจะ รุ่นพี่ หรือ เพื่อน และการเติบโต ปล่อยวางจากอดีต เป็นการนำเสนอที่ขยายคำบูมรับน้องในท่อน “ชีวิตนี้มันสั้น ใช้ให้คุ้มค่า” ให้เห็นภาพที่ชัดเจนมากๆ

ความน่ากลัวอาจจะน้อยหน่อย บวกกับความฮารับส่งมุกที่ไม่เรี่ยราดจนหนังหลุดโทน  ไปๆมาๆ ฟิลหนังในเรื่องสั้นนี้ ดู “อบอุ่น” ที่สุดเลยด้วยซ้ำ 

“ห้องชมพู” (ผู้กำกับ: ผึ้ง-สาลินี เขมจรัส / นักแสดง: พั้น-พันธิตา บุญชวน)

ห้องน่ารักสีสันสดใสแต่หลังกำแพงกลับซ่อนความอาฆาตที่พร้อมสาดความสยอง รอรับนักศึกษามาอยู่ใหม่ให้ระวังตัวไว้ว่า “อย่าเช่าผิดห้อง” พาย้อนรอยโศกนาฏกรรมความรักไม่สมหวัง สู่ห้องพักสุดเฮี้ยนที่คนในอยากออก และคนนอก “อย่าเช่าผิดห้อง”

เรื่องราวของ “คะนิ้ง” (พั้น-พันธิตา บุญชวน) เด็กสาวเฟรชชีที่ต้องย้ายเข้าสู่หอพักตามลำพัง เหลือเพียงห้องสุดท้ายซึ่งเธอไม่มีสิทธิเลือก นั่นคือห้องอาถรรพ์ที่เคยนองไปด้วยเลือดจากโศกนาฏกรรมของเด็กสาวผู้ไม่สมหวังในความรักที่ได้ตัดสินใจจบชีวิตตนเองภายในห้อง แม้ทางหอพักจะพยายามใช้สีชมพูหวานฉ่ำกลบเกลื่อนร่องรอยความตาย แต่ความแค้นที่ฝังลึกกลับยิ่งเด่นชัดขึ้นทุกค่ำคืน เมื่อเจ้าของเดิมยังวนเวียนรอทวงพื้นที่ของเธอคืนชั่วนิรันดร์ 

รีวิวเรื่องสั้นนี้ เอาตรงๆแบบไม่อ้อมค้อมเลย น้องพันช์น่ารักมาก น่ารักสิ้นเปลือง น่ารักวอดวาย ขึ้นกลัองสุดๆ

เราสามารถเอาภาพที่น้องพั้นออกมา แคป แล้วรวมเล่มขายได้เลย แสงเอย อารมณ์ภาพเอย มุมกล้องเอย คือเรารู้สึกว่าตอนนี้เหมือนไม่ได้ดูหนังผีอ่ะ เหมือนดู โฟโต้บุ๊ค น้องในห้องสีชมพูมากกว่า

แต่ถึงอย่างนั้น พาร์ทความรุนแรง น่าสะพรึงเลือดสาดในเส้นเรื่องนี้ถือว่าหนักหน่วงอยู่ กับการที่เอาตำนานดังมาทำเป็นหนังใหญ่ ก็มีการปรับแต่งเรื่องราวให้ดูง่าย…ง่ายในระดับที่เหมือนดูละครคุณธรรม

คือดูหน้าตา โหงวเฮ้งตัวละครสมทบในเรื่อง คือ ทรงยังกะหลุดมาจากการ์ตูนโดจิน18+ก็ว่าได้ (อ่านบ่อยไง เลยจับทางได้ 555+)…

ก็อยู่ที่การนำเสนอแล้วว่า จะอะไรยังไง …ซึ่งผลรวมๆก็ประทับใจในความเรียบง่ายในการหาทางลงให้เรื่องนี่แหละ

แต่ขอให้สบายใจได้ น้องพั้นในเรื่อง ปลอดภัยดีครับ เพราะคนที่คิดไม่ดี ก็ให้ผีทำงานไป…แล้วเสพความละมุน น่ารัก ของน้องพั้นให้สาแก่ใจเลย ซีนโคลสอัพ ถ่ายเจาะหน้าเน้นๆ คือเกินไปมาก รวมเล่มขายเหอะ ถ้าจะออกแบบซีนขนาดนี้ 55+

ใน 4 เรื่องนี้ มีหลายจุดทำออกมาดี แต่ก็มีหลายจุดน่าขยี้…
น่าเสียดายที่ไปไม่ถึง “สุดทาง” แบบที่สายฮาร์ดคอร์ต้องการ
แต่ก็ดูแล้ว ลงตัว สวยงามในจุดที่สามารถเข้าใจได้ไม่ยากครับ

ใครขวัญอ่อน หรืออยากพาแฟนที่ไม่ชอบหนังผีเข้มข้นฮาร์ดคอร์
มาเริ่มต้นที่เรื่องนี้ได้เลย ไม่มีตับพัง!

 เปิดเทอมนี้ พร้อมจัดเต็มความสยองคูณ 4 ด้วยเรื่องหลอนระดับตำนานที่ยังคงถูกเล่าขานจนถึงทุกวันนี้ “เทอม 4” ปรากฏการณ์สยองครั้งใหม่ที่ไม่อยากให้คุณพลาดชม 28 พฤษภาคมนี้ ในโรงภาพยนตร์

#เทอม4 #Term4 #สหมงคลฟิล์ม #หนังไทย #หนังสยองขวัญ #TadThapana #Jorin4EVE #VioletteWautier #JaneKunjiranut #putmeunderwater #พั้นรักแมว #KaoJirayu #ibaotanggo

#HauntedUniversities4